Grypa ludzi sukcesu

Chroniczne zmęczenie (Chronic Fatigue Syndrome, w skrócie CFS) najczęściej dopada 20- i 30-latków. Energiczni, ambitni i bardzo aktywni. Przeceniają swoje możliwości. Pracują ponad siły. Konsekwencją jest „wypalenie”, apatia, obniżenie poczucia własnej wartości, a w skrajnych przypadkach depresja.

Totalne wyczerpanie

Najczęstszym objawem CFS jest uczucie ogólnego wyczerpania. Nic Ci się nie chce. Każdy, nawet najmniejszy wysiłek wydaje się wręcz niemożliwy. Odczuwasz osłabienie mięśni, które może dokuczać nawet przez kilka miesięcy. Kolejnymi symptomami są: ból gardła, niewyjaśnione i często nawracające stany podgorączkowe (do 37,5°C), powiększone i obolałe węzły chłonne, szyjne i pachowe czy bóle stawów i głowy. CFS sprawia, że Twoja koncentracja znacznie słabnie, a sen albo nie przychodzi wcale, albo jest bardzo płytki i nie daje odpoczynku.

Tajemniczy przybysz

Przyczyny CFS nie są do końca zbadane. Niektórzy naukowcy sugerują, że pojawia się na skutek infekcji wirusowej lub nieprawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego. Inni powodów chronicznego zmęczenia doszukują się w sferze psychicznej, tym bardziej że często towarzyszy mu depresja. Do powstania CFS przyczyniają się też: stres, osłabienie układu immunologicznego, złe odżywianie, przeciążenie toksynami pochodzącymi z zanieczyszczonego środowiska i pożywienia.

Postawienie diagnozy jest bardzo trudne i nie należy się z nią spieszyć. Najpierw na podstawie badań lekarz powinien wykluczyć inne schorzenia, które mają podobne symptomy (np. wszelkiego rodzaju zapalenia czy nawet gruźlicę). Leczenie CFS jest głównie objawowe. Leki przeciwbólowe uśmierzają ból np. głowy i stawów, a leki przeciwdepresyjne łagodzą symptomy współistniejącej z CFS depresji. Czasami stosuje się także długotrwałą kurację antybiotykową i dożylne podawanie witamin C i B12.