Artystyczna Muszla

Wpisało się już w tradycję obchodów Lubelskich Dni Kultury Studenckiej, że pierwszy Kozienaliowy weekend spędzamy w Muszli Koncertowej. Tegoroczne gwiazdy, które pojawią się na scenie na pewno spowodują, że na twarzach wszystkich fanów pojawi się uśmiech.

Weekend rozpocznie występ wspaniałej polskiej grupy. Piątek upłynie pod znakiem hitów zespołu Myslowitz.
Początki grupy sięgają 1992 roku, kiedy to dwaj studenci: Artur Rojek i Wojtek Powęga, postanowili spróbować wspólnie tworzyć muzykę. Oprócz założycieli w zespole znaleźli się wkrótce także bracia Jacek i Wojtek Kuderscy oraz Przemek Myszor. Pod obecną nazwą grają od swojego płytowego debiutu z 1995 roku. Już wtedy zaczęli zdobywać liczne nagrody. W marcu tego roku otrzymali platynową płytę za album „Happiness is Easy”. Niektórzy sukces ich muzyki przypisują współgraniu jej brzmienia z nastrojem rezygnacji, który ujawnił się w Polsce w latach dziewięćdziesiątych. Inni porównywali ich osiągnięcia z popularnością brytyjskich grup Oasis oraz Blur. Sami muzycy z zespołu Myslovitz twierdzą, że kluczem do tego, co osiągnęli jest dążenie do sukcesu artystycznego i komercyjnego jednocześnie, tworzenie z jednej strony melodii, które chętnie i łatwo nuci się już po pierwszym usłyszeniu, a z drugiej odważne poszukiwanie nowych i niebanalnych rozwiązań muzycznych. Pierwszy ich album, zatytułowany po prostu „Myslovitz”, został szybko doceniony przez krytyków, którzy wróżyli zespołowi rozwój i sukcesy. Ich przewidywania wkrótce się spełniły i kolejny osiągnął już status złotej płyty. Niektórzy zarzucali wtedy muzykom odejście od indywidualizmu na rzecz popularności, a sam Artur Rojek przyznał nawet, że podczas tworzenia materiału na album, zespół odczuwał duże ograniczenia ze strony wytwórni. Mimo wszystko debiut płytowy umocnił ich pozycję na polskim rynku. Największą popularność i najliczniejszą grupę fanów zyskali sobie jednak albumem „Miłość w czasach popkultury”. Dźwięczne, melodyjne utwory z tej płyty, a właściwie niepowtarzalny styl zebranej tam muzyki przylgnął do wizerunku zespołu. Charakterystyczne dla muzyki Myslovitz są też liczne nawiązania do filmu. Tytuły, takie jak „Blue Velvet” czy „Korowa Milky Bar” ilustrują to w najprostszy sposób, ale wręcz całe brzmienie zespołu wydaje się być pełne filmowej atmosfery. Zauważyli to polscy reżyserzy i skorzystali z ich muzyki przy produkcji wielu swoich obrazów. Członkowie grupy Myslovitz zagrali nawet w 2003 roku epizod w filmie Jerzego Stuhra pt. „Pogoda na jutro” jako muzykalni mnisi-nowicjusze. Myslovitz to jednak nie tylko polski rynek muzyczny. Zespół od 1998 roku koncertuje za granicą i wystąpił z takimi sławami jak The Corrs, Simple Minds czy Iggy Pop, a w 2003 roku ukazał się ich anglojęzyczny album „The Lenght of Solitude Sound”.
W sobotni wieczór w Parku Saskim roznosić się będzie niesamowity głos Ani Dąbrowskiej i Stanisława Soyki.
Ania Dąbrowska urodziła się 7 stycznia 1981. Od dzieciństwa kochała muzykę, a zwłaszcza śpiew. Ukończyła szkołę muzyczną w klasie kontrabasu. Była wokalistką zespołu „4 pory roku”, z którym brała udział m.in. w festiwalach „Poezji śpiewanej” czy „Piosenki francuskiej”. Ania gra także na gitarze basowej oraz na fortepianie. Biorąc udział w znanym programie Idol, została zauważona przez środowisko muzyczne, równocześnie zyskując wielu fanów. Jej pierwszym profesjonalnym doświadczeniem była współpraca z Andrzejem Smolikiem przy płycie Krzysztofa Krawczyka „Bo marzę i śnię” (2002), na której nagrała partie wokalne do osiem piosenek. W roku 2003 Ania pokazała się szerszej publiczności w trzech piosenkach (w tym dwie to jej własne kompozycje) pochodzących z płyty „Projekt SI 031”. Wkrótce wystąpiła w Debiutach na festiwalu w Opolu, a następnie na TOP trendach wykonując swoją kompozycję „I see”. Początek 2004 roku zaobfitował w pierwszy singiel Ani „Tego Chciałam”, który bardzo szybko opanował wszystkie polskie listy przebojów. W lutym została wydana pierwsza, debiutancka płyta Ani – „Samotność Po Zmierzchu”. Ciężko określić jednoznacznie gatunek płyty. To ciepło brzmiące utwory, w których możemy doszukać się soulu, klimatów jazzowych, czy też melodyjnych, przyjemnych dla ucha kompozycji o stylistyce popowej. Kolejne single pochodzące z tej płyty to „Nie ma nic w co mógłbyś wierzyć”, „Glory”, „Charlie Charlie” oraz „Inna”. W październiku 2004 roku Ania została nominowana do prestiżowej nagrody European MTV, w kategorii „best polish act”. Wkrótce „Samotność Po Zmierzchu” zyskała miano złotej płyty.
Stanisław Soyka  wpisał się już na dobre do kanony polskiej kultury muzycznej. Jest niesamowitym artystą, obdarzonym wspaniałym głosem i talentem. Urodził się w 1959 roku na Śląsku. Swoją muzyczną drogę rozpoczął jako sopran w chórze katedralnym w Gliwicach. Miał 8 lat i był już od dwóch lat uczniem Państwowej Szkoły Muzycznej I stopnia w Gliwicach w klasie skrzypiec. Ukończył następnie Liceum Muzyczne w Katowicach oraz wydział aranżacji i kompozycji w Katowickiej Akademii Muzycznej. Debiutował w listopadzie 1978 roku recitalem w Filharmonii Narodowej w Warszawie w ramach cyklu „Jazz w Filharmonii”. Zapis tego wystąpienia znalazł się na albumie „Don’t you cry”. Śpiewał tam utwory R. Charles’a, S. Wonder’a, Beatles’ów, Gershwin’a. Zafascynowany głównie czarna muzyką, prezentuje własne interpretacje klasyków jazzu, soul, bluesa, ale także polskich kolęd czy pieśni ludowych. W 1981 roku ukazała się płyta „Blublula”. Zawierała porywające wykonania takich standartów jak „I’m just a lucky so and so” D. Ellington’a czy... Naima J. Coltrane’a. Płyta została okrzyknięta „Jazzową płyta roku ‘81”. Rozeszła się w „złotym” nakładzie. To wtedy właśnie legendarny amerykański animator i krytyk jazzowy W. Connover goszczący w Polsce podczas festiwalu Jazz Jamboree usłyszawszy Soykę, powiedział: ten facet, to najlepiej strzeżony sekret muzyki polskiej.
Soyka był gościem wielu festiwali nie tylko jazzowych w Europie (All Stars Jazz Fest -Stockholm, Umbria Jazz –Perugia, Nancy Jazz Festival). Od połowy lat 80 tych ujawnia się coraz bardziej indywidualny styl artysty. Odszedł od klasyki amerykańskiej w stronę polskiej tradycji muzycznej. Soyka włączył do repertuaru swych koncertów coraz więcej własnych pieśni i piosenek. Ukształtował własny unikalny wyraz muzyki. W 1986 roku Soyka podpisał kontrakt z niemiecką filią RCA, dla której nagrał swój pierwszy autorski album pt. Stanisław Sojka. Następnie współpracował z Januszem „Yanina” Iwańskim. Ich duet dużo koncertuje i nagrywa. O albumie „Acoustic” (1991) mówiło się, że o kilka lat wyprzedził modę na kocerty/płyty pop – unplugged. „Acoustic” jak i kolejny album „Neopositive” rozeszły się w multiplatynowych nakładach, a piosenka „Tolerancja” stała się wielkim przebojem. Kolejny album „Soyka sings W. Sharespeare sonnets” z 1995 roku to suma fascynacji literackiej i przyjaźni z wybitnym pisarzem, tłumaczem i humanistą Maciejem Słomczynskim. Powstaje wybór 12 sonetów w przekładach M. Słomczyńskiego i St. Barańczka, a w 20 miesięcy później suplement w postaci tychże 12 sonetów śpiewanych w języku oryginału. Soyce przydarza się tez niecodzienna okazja, by przebywającej z oficjalną wizytą w Polsce królowej Anglii Elżbiecie II osobiście wręczyć egzemplarz sonetów podczas spotkania w British Council w Warszawie w 1996 roku. Do 2002 roku wydaje następne albumy „Polskie Pieśni Wielkopostne” czy „Sztuka Błądzenia”, cieszące się oczywiście ogromną popularnością. W 2003 roku Soyka komponuje i nagrywa muzykę do słów „Tryptyku Rzymskiego” Jana Pawła II. 4 listopada podczas uroczystego koncertu z okazji imienin Ojca Świętego w Watykanie wraz z zespołem wykonał fragmenty utworu. Ambicją i pragnieniem Soyki jest, by śpiew, pieśni dodawały otuchy, podnosiły na duchu tych, którzy przychodzą go słuchać. Fani wychodzą z jego koncertów pogodni i umocnieni.
Niedziela to już tradycyjnie czas na poprawę humoru i dobrą zabawę przy najlepszych skeczach polskich kabaretów. W tym roku na Kozienaliach gościmy Tomasza Jachimka, Smile oraz Formację Chatelet.
Tomasz Jachimek urodził się 11 października 1973 r. w Gdyni. Z wykształcenia jest dziennikarzem. W latach 1998-2002 był członkiem kabaretu Strzały z Aurory oraz współpracował z grupą Formacja Chatelet. Tomek przygotował swój solowy program "Mężczyzna sukcesu", którym zdobył serca jurorów PaKI 2002. Spektakl ten śmieszy ale i wzrusza. Jachimek jest dwukrotnym laureatem Przeglądu Kabaretowego PaKA. Od 2002 roku tworzy jednoosobowy kabaret Jachim Presents. W 2004 roku rozpoczął współpracę z III Programem Polskiego Radia. Jego skecze i monologi często można usłyszeć w prowadzonej przez Artura Andrusa Powtórce z rozrywki. Od 2005 roku jest stałym gościem programu publicystyczno-satyrycznego Szkło kontaktowe nadawanego na antenie TVN24. Oprócz tego od grudnia 2006 publikuje w tygodniku Newsweek Polska felietony z cyklu „Pięciopak Jachimka”.
Kabaret Smile powstał w październiku roku 2003. Uczestnicy wielu Kabaretonów z udziałem gwiazd z najwyższej półki. W skład zespołu wchodzi trzech młodych, inteligentnych, przystojnych i przezabawnych studentów Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej i Politechniki Lubelskiej oraz akustyk. Pierwszym z nich jest Andrzej „Duffy” Mierzejewski, który zazwyczaj gra role energiczne, żywiołowe (np. szynszyl) i bardzo wymagające kunsztu aktorskiego (np. bęben od pralki). Drugi gość to Paweł „Szfagier” Szwajgier, z natury spokojny i uległy choć czasem potrafi przywalić. Trzecim sprawcą kabaretu jest Michał "Kinio" Kincel, z natury niesympatyczny i nietowarzyski choć czasem przejawia oznaki uczuć, zwłaszcza gdy zabierze mu się długopis reklamowy pewnej lubelskiej firmy, w której pracuje pani Bożenka. Ostatnią osobą w kabarecie jest akustyk Kamil "Kamil" Sochalski. Nie można określić jednym słowem humoru Kabaretu Smile, ale każdy powinien znaleźć coś dla siebie. Forma Kabaretu również nie jest jednolita, ponieważ Smile to: śpiew, taniec, ruch, mimika, tekst i współpraca z publicznością. Kabaret w trakcie swojego niedługiego scenicznego żywota zdążył wywalczyć wyróżnienia na: XXI Ogólnopolskim Spotkaniu z Piosenką Kabaretową OSPA w Ostrołęce,  Trybunałach Kabaretowych w Piotrkowie Trybunalskim, Przeglądzie Kabaretowym PAKA, III miejsce na XXVI Lidzbarskie Wieczory Humoru i Satyry, II miejsce dla kabaretu oraz tytuł Indywidualności estradowej od ZASP dla Andrzeja Mierzejewskiego na I Ogólnopolski Festiwal Kabaretów 'Wyżyny Drwiny' w Lublinie.
Formacja Chatelet to grupa powstała późną jesienią 1996 roku z inicjatywy Krzysztofa Niedźwiedzkiego i przy udziale Adama Grzanki, Adama Małczyka i Pawła Rybaka. Kilka tygodni po powołaniu Formacji Chatelet do życia, w piwnicznej izbie kawiarni JAGIELLOŃSKA rozpoczęły się próby spektaklu, którego premiera odbyła się 16 lutego 1997 roku, a nosił on tytuł "Program Jedenasty". Tak oficjalnie wszystko się zaczęło. Jak było naprawdę wiedzą tylko nieliczni i niechaj pozostanie to ich tajemnicą. Obecnie grupę tworzą: Adam Grzanka, Adam Małczyk, Michał Pałubski i Askaniusz Petynka. Chatelet  ściśle współpracuje z Teatrem Groteska w Krakowie, gdzie grywa regularnie na SCENIE OF GROTESKA. Jest to scena, na której prezentują się teatry o charakterze offowym z całej Polski. Dotychczas na SCENIE OF GROTESKA gościły, między innymi, takie zespoły jak: Stowarzyszenie Teatr Mumerus, Teatr EPTY'a (Mumio), Teatr Jednego Mima (Ireneusz Krosny), Teatr Montownia, Teatr Rafała Maciąga. Formacja Chatelet uczestniczy również w  wieczorach kabaretowych prezentowanych przez krakowskich artystów w PIWNICY POD BARANAMI. W swojej historii Formacja przedstawiała swoje spektakle w wielu miastach Polski (i nie tylko), prezentując się na deskach licznych scen.
Muszla Koncertowa zawsze cieszy się ogromną popularnością zarówno wśród studentów jak i pozostałych mieszkańców Lublina. Mam nadzieję, że dzięki przedstawianiu naszych tegorocznych Gwiazd, wszyscy będziemy chętnie uczestniczyć we wszystkich przedsięwzięciach w Parku Saskim, zaproponowanych przez organizatorów Lubelskich Dni Kultury Studenckiej Kozienalia 2007.
Bilety na Artystyczną Muszlę będzie można kupić w siedzibie samorządu UMCS, ul. Radziszewskiego 17/4 DS. Babilon w cenie: bilety studenckie 10 zł, normalny 15 zł, w dniu imprezy studencki 15 zł, normalny 20 zł.

Anna Piech